In het AD (op internet) staat dat er bij het Nederlands elftal 5 fatale fouten zijn gemaakt. Ik heb het betere knip-en-plak-werk maar gebruikt, zodat jullie niet een gebruikersnaam en wachtwoord hoeven aan te laten maken bij AD.
1. Het wisselen van Arjen Robben.
Dick Advocaat zocht naar logica bij het wisselen van een speler die zijn eerste wedstrijd speelde sinds april. Het vervangen van Robben was typisch iets waarover vooraf al was beslist. We geven hem een uurtje en hopen dat hij goed herstelt voor de volgende wedstrijd. Toen Robben vlak voor zijn wissel Van Nistelrooy bijna liet scoren, was Advocaat in gedachten al bezig met het herschikken van zijn elftal voor het laatste halfuur. Zoals Frank Rijkaard zei na zijn ongelukkige wissels tijdens Nederland – Itali� bij Euro2000: op zo’n moment ziet een coach niet meer wat anderen zien.
2. Het niet brengen van Overmars.
Had Advocaat de ene buitenspeler voor de andere vervangen, dan was Oranje verzekerd gebleven van drie aanspeelpunten voorin. Een 4-3-3-systeem biedt namelijk ��k bij het verdedigen van een voorsprong grote voordelen. Het team onder druk blijft altijd drie vaste uitwijkmogelijkheden houden. De lange, blind gegeven bal op de centrumspits, op de rechtsbuiten en de linksbuiten. Wint een van die spelers het duel met zijn directe tegenstander, dan ligt er meteen ruimte voor een counter. Advocaat koos nu voor Van Nistelrooy als centrumspits �n als verkapte linksbuiten. De speler die twee taken half vervulde werd prompt nooit meer gevaarlijk. De conclusie: voetbal is geen wiskunde, maar er zit wel enige logica in.
3. Cocu’s blunder en Van der Meydes kansenmisserij.
De spelers van Oranje toonden na afloop hun bewondering voor de Tsjechen. Zelfs na de 2-0 achterstand raakten zij nooit in paniek. Toch was er zeker ook bij de indrukwekkende Nedved, Koller, Gal�sek en Baros onrust ontstaan als Oranje de marge van twee goals langer had kunnen vasthouden of zelfs had uitgebouwd. Dat gebeurde niet door toedoen van de blunder van Cocu en de kansenmisserij van met name Andy van der Meyde. Bij 2-1 verknalde hij d� kans op 3-1 en daarna nog twee mogelijkheden op 3-2. Voor een coach zijn dergelijke missers gruwelmomenten. Tegen fouten van dit kaliber valt simpelweg niet op te coachen. Had hij gescoord, dan was de foute pass van Van Bronckhorst uiteindelijk niet fataal geworden.
4. Het niet goed anticiperen op de komst van Smicer.
Jan Wouters schreeuwde in de laatste 20 minuten van de eerste helft tevergeefs zijn keel schor. Telkens probeerde de assistent-trainer Clarence Seedorf te bereiken. De Tsjechen offerden hun rechtsback, brachten met Vladimir Smicer een extra middenvelder en dwongen Oranje in het middenrif tot keuzes. Wie wie moest dekken, werd nooit meer precies duidelijk. Uiteindelijk zakte na een hoop gepraat en gekift aanvaller Robben terug om in het midden architect Gal�sek in de weg te lopen. Beter had Oranje de oplossing van achteruit gezocht.
5. De scheidsrechterlijke dwalingen.
Wat een ramp, deze Spaanse arbiter die Oranje in elk geval ��n zekere penalty (Van Nistelrooy) onthield en Heitinga onterecht verwijderde. Op de Engelse BBC kwamen de deskundigen Alan Hansen en Peter Schmeichel met een juiste typering: ,,de scheidsrechter doet er alles aan om de wedstrijd te verkloten, maar de spelers trekken zich er niets van aan.” Dat was namelijk het opvallende aspect: wie de wedstrijd in het stadion zag en met de spelers sprak hoorde slechts een enkeling de arbiter aandragen als een reden voor de nederlaag. De rest jammerde toch vooral over eigen fouten en een flinke dosis pech.
via: www.ad.nl
Ik ben het wel eens met deze constatering. Natuurlijk was die wissel verkeerd, maar dat heeft hij zelf nu ook toegegeven. Advocaat is ook maar een mens, met al zijn onhebbelijkheden. Maar er waren ook een aantal spelers die onnodig liepen te blunderen.
Wat jij?
